Οι Μύθοι του Αισώπου


* O scìdddho ce o cuoco		Ο σκύλος και ο μάγειρας Η ιστορία μας διδάσκει ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να χαίρεται για εκείνα τα πράγματα για τα οποία πρόκειται να λυπηθεί.
Enas àntropo fònase ena' filo na pai na fai ma cio. O sciddho tu patruna puru fònase an addho sciddho.		Ένας άνθρωπος κάλεσε έναν φίλο να φάει μαζί του, κι ο σκύλος του αφέντη κάλεσε κι αυτός έναν άλλο σκύλο.
Tuo, donta i tavla òrria ce stiammeni, j’i kharà encìgnase na sìsi ti' cuta ce na zumpefsi. O cuòco, donta utto sciddho fseno, ton èbbiche atti' cuta ce ton èrifse attin fenestra.		Αυτός, βλέποντας το τραπέζι όμορφο και καλοστρωμένο, από τη χαρά του άρχισε να κουνά την ουρά και να πηδά. Ο μάγειρας, βλέποντας τον ξένο σκύλο, τον έπιασε απ’ την ουρά και τον πέταξε έξω απ’ το παράθυρο.
E adhi schiddhi t’ùpane: “Pos efe calà!”. Ce cio apàntise: “Tosso calà, ca motti guìca en ida mancu ti' strada”.		Οι άλλοι σκύλοι τού είπαν: «Πόσο καλά έφαγες!», κι εκείνος απάντησε: «Τόσο καλά, που όταν βγήκα έξω