Οι Μύθοι του Αισώπου

* E cicàla ce o mèrmico


Η τζιτζικά
και το μυρμήγκι








Η ιστορία μας διδάσκει ότι, όσο έχουμε δύναμη, πρέπει να φροντίζουμε να μαζεύουμε κάτι για τα γεράματα, που είναι αδύναμα.
Èstase o scimòna ce o mèrmico pìre to sitari ston ijo. Dònta-to, e cicala èdrame na tu ghiurèfsi ena' cocco sitari, ma o mèrmico tis ipe: “jacài esù e’ canni cundu canno evò, ca to caloceri sianonno olo cio pu sozo j’o' scimona?”

Ήρθε ο χειμώνας και το μυρμήγκι έβγαζε το σιτάρι στον ήλιο. Η τζιτζικά, βλέποντάς το, έτρεξε να του ζητήσει έναν σπόρο σιταριού, αλλά το μυρμήγκι της είπε: «Γιατί δεν κάνεις όπως εγώ, που όλο το καλοκαίρι μαζεύω ό,τι μπορώ για τον χειμώνα;».

E cicala t’upe: “O cerò tu calocerìu evò to diavenno travudonta”. Ce o mèrmico tis ipe: “to àdeco ene dicò-ssu a’ pesani fse pina: to caloceri e' canni addho ca na travudisi”.Η τζιτζικά απάντησε: «Όλο το καλοκαίρι τραγουδάω». Το μυρμήγκι κατέληξε: «Τότε η ζημιά είναι δική σου, αν τώρα πεθαίνεις από την πείνα• το καλοκαίρι δεν έκανες τίποτα άλλο παρά να τραγουδάς».