Οι Μύθοι του Αισώπου


Lettura di Ada Mancarella * O cervo ce ta vùja		Ο ελάφι και τα βόδια Ηθικό δίδαγμα. Στους κινδύνους είναι δύσκολο να κρυφτεί κανείς, γιατί όταν η τύχη αρχίζει να καταδιώκει κάποιον, ποτέ δεν τον αφήνει μέχρι το τέλος, ή ο άνθρωπος χάνεται και φανερώνεται από τον ίδιο του τον εαυτό.
O cervo, fèonta attu’ cacciaturu, embiche es ena staddha vudìo ce pracàlise ta vùja na to fìcune na crivistì. Cia t’ùpane ca ecì en ìsoze stasì securo, jatì, an ìkhe èrtonta o patrùma ce e o criàto, ìkhane votìsonta pucanè ce ton ìkhane vrìconta.		Το ελάφι, τρέχοντας να ξεφύγει από τους κυνηγούς, μπήκε σε έναν στάβλο με βόδια και παρακάλεσε τα βόδια να το αφήσουν να κρυφτεί. Αυτά του είπαν ότι εκεί δεν μπορούσε να είναι ασφαλές, γιατί αν ερχόταν το αφεντικό με τον υπηρέτη, θα έψαχναν παντού και θα το έβρισκαν.
“An esì e’ lete tìpoti”, ipe o cervo, ”evò sozo stasì scuscetào”. O criàto embìche sti staddha ce, stèonta crivimmeno acau sti ferrani, e’ ton ide, ce o cervo èbbiche cardìa. Ma ena vudi pleo vecchio ipe:		«Αν εσείς δεν πείτε τίποτα», είπε το ελάφι, «εγώ μπορώ να μείνω ήσυχος». Μπήκε ο υπηρέτης στον στάβλο και, καθώς το ελάφι ήταν κρυμμένο κάτω από το άχυρο, δεν το είδε, και το ελάφι πήρε θάρρος. Αλλά ένα πιο γέρο βόδι είπε:
“Ene alìo prama na combosi to criàto, ma na combòsi to patruna, iu fsùnnito, ene a’ problema". Alio cerò ce embiche o patruna sti staddha ce, canononta pucanè ce nghìsonta ti ferrani, ìvriche to cervo ce ncìgnase na fonasi. Irte o criàto ce piàcane o cervo.		«Είναι μικρό πράγμα να ξεγελάσεις τον υπηρέτη, αλλά να ξεγελάσεις το αφεντικό, τόσο έξυπνο, είναι δύσκολο». Λίγο αργότερα μπήκε το αφεντικό στον στάβλο και, κοιτάζοντας παντού και αγγίζοντας το άχυρο, βρήκε το ελάφι και άρχισε να φωνάζει. Ήρθε ο υπηρέτης και το έπιασαν.