Οι Μύθοι του Αισώπου


* E alipùna ce e cicògna		Η αλεπού και ο πελαργός Αυτός ο μύθος δείχνει πως το γέλιο αξίζει γέλιο, το παιχνίδι παιχνίδι, κι η απάτη απάτη.
E alipuna nvìtefse ti’ cicogna na pai na fai èssu-ti, ce èvale to fai, pu ìone olo nerò, nerò, scorpimmeno es ena piatto. E cicogna, m’o pìzzo-tti macrèo ce pìzzuto, e t'ùsoze nghisi ce canoni tin alipuna pu, me tin glòssa-tti, essùnghize olo to' piàtto.		Μια αλεπού κάλεσε έναν πελαργό να δειπνήσει στο σπίτι της και έβαλε το φαγητό, που ήταν πολύ αραιό, απλωμένο σ’ ένα πιάτο. Ο πελαργός, με το μακρύ και λεπτό ράμφος του, δεν μπορούσε να φάει τίποτα και κοιτούσε την αλεπού που έγλειφε το πιάτο με τη γλώσσα της.
Iu e mara cicogna pirte apode jelammeni ce m’in antropì atton àdeco pu èperne apanu. Diavemmene camposses emere e cicogna nvìtefse tin alipuna na fai èssu-ti, ce èvale to fai es ena vòmbilo fse vitro m’o' coddharetto sittò sittò, epù e alipuna en ìsoze vali to' lemò.		Έτσι ο καημένος ο πελαργός έφυγε ντροπιασμένος και περιγελασμένος. Ύστερα από λίγες μέρες, ο πελαργός κάλεσε την αλεπού να φάει στο σπίτι του και έβαλε το φαγητό μέσα σ’ ένα γυάλινο δοχείο με στενό λαιμό, όπου η αλεπού δεν μπορούσε να βάλει το στόμα της.
E cicogna, invece, èvaddhe to pìzzo-tti macrèo ce sittò ros acau ce eddre ticane, mentre e alipuna canoni atto vitro to fai pu ekhànnato. Depoi, fsofimmeni fse pina, eghiùrise sto cafùrchio-tti.		Ο πελαργός, όμως, έβαζε μέσα το μακρύ του ράμφος και έτρωγε όλο το φαγητό, ενώ η αλεπού έβλεπε μέσα απ’ το γυαλί το φαγητό να χάνεται. Και, πεθαίνοντας από την πείνα, γύρισε στη φωλιά της.