Οι Μύθοι του Αισώπου

* Ta dìo cracàja



οι δύο βάτραχοι










Αυτός ο μύθος διδάσκει ότι δεν πρέπει να πράττουμε απερίσκεπτα.
Dio cracàja lipariàzane ec’es ena pilacci pu to caloceri
estènnose. Tua fìcane uttto pilàcci ce vrìcane an addho.
Mottti efsèrose puru tuo epirtane
apode apucì ce, pratonta,
Δύο βάτραχοι πάχαιναν σε μια λίμνη που το καλοκαίρι ξεράθηκε. Οι βάτραχοι άφησαν αυτή τη λίμνη και βρήκαν μια άλλη. Όταν κι αυτή στέγνωσε, έφυγαν
κι από εκεί και, περπατώντας,
vrìcane a’ frea. Ena fse tutu ipe:
”Catevènnome es tutto frea”.
Ce t’àddho apàntise: “An emì embènnome ettossu
ce depoi stennònni to nerò, pos cànnome n’àgguome?”:
βρήκαν ένα πηγάδι. Είπε η μία:
«Ας κατεβούμε σε αυτό το πηγάδι.»
Κι η άλλη απάντησε: «Αν μπούμε εδώ μέσα
και μετά στεγνώσει το νερό, πώς θα βγούμε έξω;»