Οι Μύθοι του Αισώπου


* O oràculu tu Apòllo		Ο πονηρός άνθρωπος και το μαντείο του Απόλλωνα Από αυτόν τον μύθο μαθαίνουμε ότι τίποτα δεν είναι κρυφό από τον Θεό, και ότι ούτε κι αυτόν μπορεί κανείς να τον ξεγελάσει.
Tèlonta n’o combosi, ena àscimo àntropo pìrte ston oròcolo tu Apollu na dì an ele tin alìssia. Cratènnonta stin khera, crivimmeni acau sti cappa ena puddhì, eròdise an cio pu vasta stin khera ìone anìo o pesammeno.		Θέλοντας να τον εξαπατήσει, ένας κακός άνθρωπος πήγε στο μαντείο του Απόλλωνα για να δει αν έλεγε την αλήθεια. Κρατώντας κρυμμένο στο χέρι του κάτω από το μανδύα ένα σπουργίτι, ρώτησε αν αυτό που είχε στο χέρι του ήταν ζωντανό ή νεκρό.
An on oràcalo ele “pesammeno”, penze na guàli to puddhì anìo, ce an ele “anìo”, cio penze na to fsafsi presta presta acau sti cappa proi na to guàli defore.		Αν το μαντείο έλεγε «νεκρό», σκόπευε να δείξει το πουλί ζωντανό· αν έλεγε «ζωντανό», σκόπευε να το σκοτώσει στα γρήγορα κάτω από το ρούχο πριν το δείξει.
Ma o Teò, noìsonta ti crifì furbizia cinù antropu , ipe: “Esù, pu me rotà na mantefso, came cio pu teli, jatì dipendei afs’esena na guàli anìo o pesammeno cio pu vastà stin khera".		Αλλά ο Θεός, καταλαβαίνοντας την κρυφή πονηριά του ανθρώπου, είπε: «Εσύ που με ρωτάς να μαντέψω αυτό που θέλεις να κάνεις, κάνε ό,τι θέλεις, γιατί εξαρτάται από σένα να δείξεις ζωντανό ή νεκρό αυτό που κρατάς στο χέρι σου.»